Shloka 37
वसुदेव–अर्जुन संवादः
Vasudeva–Arjuna Dialogue in the Aftermath of Dvārakā
पुत्राश्नान्धकवृष्णीनां सर्वे पार्थमनुव्रता: । ब्राह्मणा: क्षत्रिया वैश्या: शूद्राश्वैव महाधना:,अन्धक और वृष्णिवंशके समस्त बालक अर्जुनके प्रति श्रद्धा रखनेवाले थे। वे तथा ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य, महाधनी शूद्र और भगवान् श्रीकृष्णकी सोलह हजार स्त्रियाँ--ये सब-की-सब बुद्धिमान श्रीकृष्णके पौत्र वज़्को आगे करके चल रहे थे
putrāś cāndhakavṛṣṇīnāṁ sarve pārtham anuvratāḥ | brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāḥ śūdrāś caiva mahādhanāḥ ||
قال فايشَمبايانا: إن أبناء الأندهَكَة والڤِرِشْنِيّين—جميعهم—كانوا أتباعًا أوفياء لبارثا (أرجونا). ومعهم سار البراهمة والكشاتريا والڤيشيا، بل وحتى الشودر الأثرياء. وتُبرز الآية حركةً جماعيةً تتسم بالولاء واتساع الطيف الاجتماعي، إذ اصطفّت فئاتٌ شتى خلف أرجونا بعد كارثة سلالة كريشنا، دلالةً على أن القيادة القائمة على الدارما قد تستجلب النصرة عبر حدود الفَرْنَة.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfast loyalty to dharma-guided leadership: people from multiple social groups—clan heirs and members of all varṇas—align behind Arjuna, implying that righteous protection and responsibility can unify society beyond status distinctions.
In the Mausala Parva’s aftermath of the Yādavas’ destruction, the sons of the Andhaka and Vṛṣṇi clans, together with brāhmaṇas, kṣatriyas, vaiśyas, and wealthy śūdras, are described as following Arjuna, indicating an organized movement under his guardianship.