Shloka 25
अध्याय ४ — द्वारकानिमित्तानि, प्रभासगमनम्, मौसलप्रारम्भः
Omens in Dvārakā, Journey to Prabhāsa, and the Musala Outbreak
दिवं प्राप्त वासवो5थाश्चिनौ च रुद्रादित्या वसवश्चाथ विश्वे । प्रत्युद्ययुर्मुनय श्वापि सिद्धा गन्धर्वमुख्याश्व॒ सहाप्सरोभि:,अन्तरिक्षमें पहुँचनेपर इन्द्र, अश्विनीकुमार, रुद्र, आदित्य, वसु, विश्वेदेव, मुनि, सिद्ध, अप्सराओंसहित मुख्य-मुख्य गन्धर्वोने आगे बढ़कर भगवान्का स्वागत किया
divaṁ prāptaḥ vāsavo ’thāśvinau ca rudrādityā vasavaś cātha viśve | pratyudyayuḥ munayaḥ śvāpi siddhā gandharvamukhyāś ca sahāpsarobhiḥ ||
قال فايشَمبايانا: لما بلغ العالم السماوي، تقدّم لاستقباله إندرا، والتوأمان الأشفينان، والرودرات، والآديتيات، والفَسُوات، والفيشفيديفات—ومعهم الحكماء والكُمّل، وأشرف الغندهرفات مصحوبين بالأبساراس—فحيّوه ورحّبوا به. ويُبرز المشهد الاعتراف الكوني بمن أتمّ مسيره الأرضي، وكيف يُستقبل بالتكريم من مراتب الآلهة.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the idea that the culmination of a righteous or divinely guided life is acknowledged within the cosmic order: higher beings themselves come forward to honor the one who has completed his destined course, suggesting that moral-spiritual stature is recognized beyond the human realm.
As the central figure reaches the heavenly sphere, major classes of gods—Indra and other deities—together with sages, Siddhas, and leading Gandharvas accompanied by Apsarases, advance to استقبال (welcome) him, marking a formal celestial reception.