Shloka 2
अध्याय ४ — द्वारकानिमित्तानि, प्रभासगमनम्, मौसलप्रारम्भः
Omens in Dvārakā, Journey to Prabhāsa, and the Musala Outbreak
ततः समासाद्य महानुभावं कृष्णस्तदा दारुकमन्वशासत् । गत्वा कुरून् सर्वमिमं महान्तं पार्थाय शंसस्व वध्ध॑ यदूनाम्,उन महानुभावके पास पहुँचकर श्रीकृष्णने तत्काल दारुकको आज्ञा दी कि तुम शीघ्र ही कुरुदेशकी राजधानी हस्तिनापुरमें जाकर अर्जुनको यादवोंके इस महासंहारका सारा समाचार कह सुनाओ
tataḥ samāsādya mahānubhāvaṃ kṛṣṇas tadā dārukam anvāśāsat | gatvā kurūn sarvam imaṃ mahāntaṃ pārthāya śaṃsasva vaddhaṃ yadūnām ||
قال فايشَمبايانا: ثم إن كريشنا، وقد دنا من داروكا النبيل، أمره في الحال: «اذهب إلى الكورو وأخبر بارثا (أرجونا) بكل هذه الفاجعة العظمى—وأعلمه بهلاك آل يادافا». ويؤكد هذا الأمر الإلحاح الأخلاقي لقول الحقيقة عقب الخراب الجماعي، لكي يستجيب القادة المستحقون بوضوحٍ وضبط نفس.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
In crisis, dharma requires prompt, accurate reporting to responsible leaders. Kṛṣṇa’s instruction highlights the ethical duty of a messenger: convey the full truth without distortion so that action can be guided by clarity rather than rumor or panic.
After the catastrophic destruction of the Yādavas, Kṛṣṇa summons Dāruka and commands him to go to the Kuru realm and inform Arjuna (Pārtha) of the entire event—signaling the transition into the final unraveling of the Yādava line and the ensuing responsibilities of the Pāṇḍavas.