Shloka 2
अध्याय १: उत्पात-दर्शनम् तथा वृष्णि-विनाश-श्रवणम्
Omens Observed and the Hearing of the Vṛṣṇi Destruction
ववुर्वाताश्व निर्घाता रूक्षा: शर्करवर्षिण: । अपसव्यानि शकुना मण्डलानि प्रचक्रिरे,बिजलीकी गड़गड़ाहटके साथ बालू और कंकड़ बरसानेवाली प्रचण्ड आँधी चलने लगी। पक्षी दाहिनी ओर मण्डल बनाकर उड़ते दिखायी देने लगे
Vaiśampāyana uvāca | vavur vātāś ca nirghātā rūkṣāḥ śarkaravarṣiṇaḥ | apasavyāni śakunā maṇḍalāni pracakrire ||
قال فايشَمبايانا: هبّت رياحٌ قاسيةٌ عاتيةٌ، تصحبها قعقعةُ الرعود، وأمطرت غبارًا وحصىً صغيرًا. وكانت الطيور كذلك تدور في حلقاتٍ على هيئةٍ مشؤومة—وهي نُذُرٌ تدل على اضطرابٍ جسيم في النظام الأخلاقي والطبيعي، وتُنذر بدنوّ البلاء.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how adharma and impending collective downfall are mirrored by disturbances in nature; ominous signs function as ethical warnings, urging vigilance and restraint before irreversible harm unfolds.
As the Mausala Parva begins, terrifying natural phenomena—violent winds, thunderous crashes, and showers of grit—appear, while birds circle in an inauspicious manner, signaling that a disastrous turn of events is near.