तच्छुत्वा कुरुराजस्य शूरार्यसदृशं वचः । सूतो हेमपरिच्छन्नान् शनैरश्वानचोदयत्,कुरुराज दुर्योधनकी वह श्रेष्ठ शूरवीरोंके योग्य बात सुनकर सारथिने सोनेके साज- बाजसे सजे हुए घोड़ोंको धीरे-धीरे आगे बढ़ाया
tac chrutvā kururājasya śūrāryasadṛśaṃ vacaḥ | sūto hemaparicchannān śanair aśvān acodayat ||
قال سنجيا: لما سمع السائق كلام ملك الكورو—كلامًا يليق بالأبطال النبلاء—أخذ يحرّك الخيول المزيّنة بحُليٍّ من ذهب، دافعًا بها إلى الأمام برفقٍ وعلى مهل.
संजय उवाच
Even in warfare, conduct should remain ārya (noble) and controlled: the charioteer advances śanaiḥ (gently), reflecting disciplined action rather than impulsive aggression.
After hearing the Kuru king’s heroic words, the charioteer slowly urges forward the horses decorated with golden harness, indicating the chariot’s measured advance in response to the king’s command.