Shloka 27
पुनः समास्थाय रथान् सुदंशिता: शिनिप्रवीरं जुगुपु: परंतपा: । समेत्य पाड्चालमहारथा रणे मरुद्गणा: शक्रमिवारिनिग्रहे,तदनन्तर शत्रुओंको तपानेवाले पूर्वोक्त पांचाल महारथी कवच पहन रथोंपर आरूढ़ हो पुनः आकर शिनिप्रवर सात्यकिकी रणभूमिमें उसी तरह रक्षा करने लगे, जैसे मरुदगण शत्रुओंके दमनकालमें देवराज इन्द्रकी रक्षा करते हैं
punaḥ samāsthāya rathān sudaṃśitāḥ śinipravīraṃ jugupuḥ paraṃtapāḥ | sametya pāñcālamahārathā raṇe marudgaṇāḥ śakram ivārinigrāhe ||
قال سنجيا: ثم إنَّ أبطال بانشالا العظام، مُحْرِقي الأعداء، وقد أحكموا الدروع واعتلوا عرباتهم من جديد، اجتمعوا مرة أخرى في ساحة القتال وحمَوا بطل الشِّينيين الأبرز، ساتيَكي—كما تحرس جموع الماروت الإله إندرا حين ينشغل بقمع الخصوم.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the warrior-ethic of steadfast loyalty: true strength in dharma-aligned combat includes guarding comrades and sustaining the collective cause, not merely individual valor. The comparison to the Maruts protecting Indra elevates protective solidarity as a noble duty.
After a prior clash, the Pāñcāla great chariot-warriors re-arm and remount their chariots, then regroup on the battlefield to shield Sātyaki (the foremost Śini hero). Their protective formation is likened to the Maruts surrounding Indra while he subdues enemies.