Shloka 124
“नरश्रेष्ठ! पार्थ! आज तुम अपनी प्रतिज्ञाके अनुसार तीखे बाणोंसे कर्णका वध करके उज्ज्वल कीर्ति प्राप्त करो ।। त्वं हि शक्तो रणे जेतुं सकर्णानपि कौरवान् | नान्यो युधि युधां श्रेष्ठ सत्यमेतद् ब्रवीमि ते,'योद्धाओंमें श्रेष्ठ केवल तुम्हीं संग्राममें कर्णसहित सम्पूर्ण कौरवोंको जीत सकते हो, दूसरा कोई नहीं। यह मैं तुमसे सत्य कहता हूँ
sañjaya uvāca | naraśreṣṭha pārtha adya tvaṃ svapratijñānusāreṇa tīkṣṇabāṇaiḥ karṇavadhaṃ kṛtvā ujjvalāṃ kīrtiṃ prāpnuhi | tvaṃ hi śakto raṇe jetuṃ sa-karṇān api kauravān | nānyo yudhi yudhāṃśreṣṭha satyam etad bravīmi te ||
قال سانجيا: «يا خيرَ الرجال، يا بارثا! اليوم، وفاءً لنذرك، اقتلْ كارنا بسهامك المرهفة وانلْ مجدًا ساطعًا. فأنت وحدك القادر في ساحة القتال على قهر الكورافا جميعًا ولو كان كارنا بينهم. لا محاربَ غيرك يستطيع ذلك في الحرب، يا أفضلَ المقاتلين—وهذا ما أقوله لك حقًّا».
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores kṣatriya-dharma expressed through fidelity to one’s pratijñā (vow): ethical resolve must be carried through decisively in a righteous cause. It also frames fame (kīrti) as the social-ethical fruit of steadfast duty performed without wavering at a critical moment.
Sanjaya addresses Arjuna (Partha), urging him that the day has come to fulfill his pledge by killing Karna with sharp arrows. He asserts Arjuna’s unique capability to defeat the Kaurava host even with Karna present, strengthening Arjuna’s confidence and emphasizing the decisive nature of the confrontation.