Shloka 8
आपूृच्छ् धर्मराजान ब्राह्मणान् स्वस्ति वाच्य च । सुमड्रलस्वस्त्ययनमारुरोह रथोत्तमम्,प्रयाहि शीघ्र॑ गोविन्द सूतपुत्रजिघांसया । “गोविन्द! अब मेरा रथ तैयार हो। उसमें पुनः उत्तम घोड़े जोते जायँ और मेरे उस विशाल रथमें सब प्रकारके अस्त्र-शस्त्र सजाकर रख दिये जायाँ। अअभ्वारोहियोंद्वारा सिखलाये और टहलाये गये घोड़े रथसम्बन्धी उपकरणोंसे सुसज्जित हो शीघ्र यहाँ आवें और आप सूतपुत्रके वधकी इच्छासे जल्दी ही यहाँसे प्रस्थान कीजिये” महामना दारुकके द्वारा जोतकर लाये हुए उस रथको देखकर अर्जुन धर्मराजसे आज्ञा ले ब्राह्मणोंसे स््वस्तिवाचन कराकर कल्याणके आश्रयभूत उस परम मंगलमय उत्तम रथपर आरूढ हुए
sañjaya uvāca | āpṛcchya dharmarājān brāhmaṇān svasti vācya ca | sumaṅgala-svastyayanaṃ āruroha rathottamam | prayāhi śīghraṃ govinda sūtaputra-jighāṃsayā |
قال سنجيا: بعد أن استأذن أرجونا ملكَ الدharma يودهيشثيرا وودّعه، وطلب من البراهمة أن ينطقوا بكلمات البركة والسلامة، ركب أرجونا أبهى العربات—مركبةً مباركة تحفّها الطقوس وعلامات اليُمن. ثم حثّ جوفيندا على الرحيل في الحال، مدفوعًا بعزمٍ على مواجهة ابن السوتا (كارنا) وقتله. ويُظهر المشهد أنه حتى في استعجال الحرب يبقى المحارب ضمن إطار الدharma: يستأذن، ويُجلّ الكلمة المقدسة، ثم يمضي بقصدٍ مهيب لا بغضبٍ مجرد.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid the pressure of battle, action is framed by dharma: Arjuna seeks leave from Dharmarāja, receives brāhmaṇa blessings (svasti), and proceeds with disciplined intent. The verse highlights that righteous conduct includes honoring authority, sacred speech, and auspicious rites before undertaking grave violence.
Sañjaya reports that Arjuna, after taking permission from Yudhiṣṭhira and obtaining benedictions from brāhmaṇas, mounts an excellent, auspicious chariot and urges Govinda (Kṛṣṇa) to depart quickly with the intention of killing Karna (referred to as sūtaputra).