Shloka 1
अफ्--_क+ द्विसप्ततितमो< ध्याय: श्रीकृष्ण और अर्जुनकी रणयात्रा, मार्गमें शुभ शकुन तथा श्रीकृष्णका अर्जुनको प्रोत्साहन देना संजय उवाच प्रसाद्य धर्मराजान प्रहृष्टेनान्तरात्मना । पार्थ: प्रोवाच गोविन्द सूतपुत्रवधोद्यत:,संजय कहते हैं--राजन्! इस प्रकार धर्मराज युधिष्ठिरको प्रसन्न करके अर्जुन सूतपुत्र कर्णका वध करनेके लिये उद्यत हो प्रसन्नचित्त होकर श्रीकृष्णसे बोले--
sañjaya uvāca | prasādya dharmarājānaṁ prahṛṣṭenāntarātmanā | pārthaḥ provāca govindaṁ sūtaputravadhodyataḥ ||
قال سانجيا: أيها الملك! لما أرضى بارثا (أرجونا) دهرماراجا (يودهيشثيرا)، وقد انشرح باطنه وتهلّل قلبه، خاطبَ غوڤيندا (كريشنا) وهو عازمٌ على قتل كارنا، ابنَ السائق. ويُبرز هذا المشهد نذرَ أرجونا بوصفه فعلًا لا يُقدِم عليه إلا بعد نيل رضا الملك، لتتّحد العزيمة الشخصية مع الواجب الملكي ومع مطالب الدharma في الحرب.
संजय उवाच
Educational Q&A
Before undertaking a grave act in war, Arjuna first secures Dharmaraja’s satisfaction/assent, suggesting that personal valor should be harmonized with rightful authority and dharma; resolve is ethically framed through counsel and legitimate approval.
Sanjaya reports that Arjuna, encouraged inwardly after pleasing Yudhishthira, turns to Krishna and speaks, readying himself for the decisive confrontation aimed at Karna’s death.