Shloka 22
कर्णपुत्रवधः (The Fall of Vṛṣasena) — Karṇa Parva, Adhyāya 62
(हते हास्मिन् ध्रुवं पार्थ: स्वाञ्जेष्यति नो रथान् | तस्मिन् हि धार्तराष्ट्रस्य निहते तु ध्रुवी जय: ।। “इनके मारे जानेपर अर्जुन निश्चय ही हमारे सारे महारथियोंको जीत लेंगे। परंतु अर्जुनके मारे जानेपर धृतराष्ट्रपुत्र दुर्योधनकी विजय अवश्यम्भावी है। ध्वजोडसौ दृश्यते तस्य रोचमानों5शुमानिव । एनं जहि महाबाहो कि ते हत्वा युधिष्ठिरम् ।।) “महाबाहो! अर्जुनका यह सूर्यके समान प्रकाशमान ध्वज दिखायी देता है। तुम इन्हींको मारो, युधिष्ठिरका वध करनेसे तुम्हारा क्या लाभ है? शड्खयोर्ध्यायतो: शब्द: सुमहानेष कृष्णयो:
sañjaya uvāca |
hate hāsmin dhruvaṃ pārthaḥ svāñ jeṣyati no rathān |
tasmin hi dhārtarāṣṭrasya nihate tu dhruvī jayaḥ ||
dhvajo 'sau dṛśyate tasya rocamāno 'ṃśumān iva |
enaṃ jahi mahābāho kiṃ te hatvā yudhiṣṭhiram ||
śaṅkhayor dhyāyatoḥ śabdaḥ sumahān eṣa kṛṣṇayoḥ ||
قال سانجيا: «إن قُتل هذا، فإنّ بارثا (أرجونا) سيغلب لا محالة جميع فرساننا على العجلات. أمّا إن قُتل أرجونا، فالنصر لابن دِهرتراشترَ (دوريودھانا) يصبح محقَّقًا. انظر—رايتُه بادية، تتلألأ كالشمس. فاضربه يا عظيمَ الساعد (مها-باهو)؛ أيُّ مكسبٍ لك في قتل يودهيشثيرا؟ وها هو ذا الآن دويٌّ عظيم ينهض—صدى أبواق الصدف لِـ«الكريشنَين» (كريشنا وأرجونا) إذ يعقدان العزم على القتال.»
संजय उवाच