Shloka 5
कृष्णेन अर्जुनस्य प्रोत्साहनम् — Kṛṣṇa’s Exhortation to Arjuna
Prelude to Karṇa’s Slaying
नागान् नागा: समासाद्य व्यधमन्त परस्परम् । हया हयांश्व॒ समरे रथिनो रथिनस्तथा,नागाश्च समरे उयड़ं ममृदु: शीघ्रगा नृप । हाथी हाथियोंसे भिड़कर एक-दूसरेको संताप देने लगे। उस समरांगणमें घोड़े घोड़ों, रथी रथियों एवं पैदल पैदलसमूहों, अश्वसमुदायों तथा रथों और हाथियोंका भी मर्दन कर रहे थे। नरेश्वर! इसी प्रकार रथी हाथी और घोड़ोंका तथा शीघ्रगामी हाथी उस युद्धस्थलमें हाथी सेनाके अन्य तीन अंगोंको रौंदने लगे
sañjaya uvāca | nāgān nāgāḥ samāsādya vyadhamanta parasparam | hayā hayaṃś ca samare rathino rathinas tathā | nāgāś ca samare yuddhaṃ mamṛduḥ śīghragā nṛpa |
قال سنجيا: إنّ الفيلة إذ تدنو من الفيلة كانت تتصادم وتضرب بعضها بعضًا، فتوقع العذاب المتبادل. وفي ذلك الميدان كانت الخيل تزاحم الخيل، ومحاربو العجلات الحربية يلاقون أمثالهم؛ وكانت الفيلة السريعة الحركة، أيها الملك، تطأ وتَسحق جموع العدو في لُجّة الالتحام. وهكذا، في فوضى الحرب، اصطدم كلُّ جناحٍ من الجيش بنظيره، وانقضّت الوحوش العظام، مدفوعةً بالسرعة والسخط، على سائر الفرق كذلك.
संजय उवाच