Shloka 53
अर्जुनस्य द्रोणिप्रतिघातः कर्णोपसर्पणं च
Arjuna Checks Droṇaputra; Karṇa Advances
द्रौपदेयास्त्रिसप्तत्या युयुधानस्तु सप्तभि: । भीमसेनश्षतुःषष्टया सहदेवश्व सप्तभि:,तदनन्तर धृष्टद्युम्नने कर्णको दस बाणोंसे बींध डाला। फिर द्रौपदीके पुत्रोंने तिहत्तर, सात्यकिने सात, भीमसेनने चौंसठ, सहदेवने सात, नकुलने तीस, शतानीकने सात, शिखण्डीने दस और वीर धर्मराज युधिष्ठिरने सौ बाण कर्णको मारे
sañjaya uvāca |
draupadeyās tri-saptatyā yuyudhānas tu saptabhiḥ |
bhīmasenaś catuḥṣaṣṭyā sahadevaś ca saptabhiḥ ||
قال سنجيا: إن أبناء دروبدي أصابوا كارنا بثلاثٍ وسبعين سهمًا، وأصابَه يويودهانا (ساتياكي) بسبعة. واخترقه بهيمسينا بأربعٍ وستين، وأصابَه سهاديفا بسبعة. وهكذا، في زحمة القتال، ركّز جانبُ الباندافا قوّته على كارنا ليكبح اندفاعه بهجومٍ منسّقٍ محسوب—فعلٌ يُؤطَّر ضمن واجب الكشترية، تحت أخلاق الحرب التي لا تهدأ.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even within war, action is portrayed as governed by role-based duty (kṣatriya-dharma): force is applied with purpose—checking an opponent’s threat—rather than as mere cruelty, highlighting the Mahābhārata’s tension between necessity in battle and moral restraint.
Sañjaya reports that multiple Pāṇḍava warriors—Draupadī’s sons, Sātyaki, Bhīma, and Sahadeva—shoot specified numbers of arrows at Karṇa, indicating a coordinated assault to wound and contain him during the Kurukṣetra battle.