Shloka 28
अर्जुनस्य द्रोणिप्रतिघातः कर्णोपसर्पणं च
Arjuna Checks Droṇaputra; Karṇa Advances
इतना ही नहीं, उन्होंने हितैषी सुहृदोंके बीचमें उनके देखते-देखते कर्णके पुत्र भानुसेनको दस बाणोंसे घोड़े, सारथि, आयुध और ध्वजोंसहित मार गिराया ।। क्षरप्रणुन्नं तत्तस्य शिरश्रन्द्रनिभाननम् । शुभदर्शनमेवासीजन्नाल भ्रष्टमिवाम्बुजम्,भीमसेनके क्षुरसे कटा हुआ चन्द्रोपम मुखसे युक्त भानुसेनका वह मस्तक नालसे कटकर गिरे हुए कमलपुष्पके समान सुन्दर ही दिखायी दे रहा था
kṣurapraṇunnaṃ tat tasya śiraś candranibhānanam | śubhadarśanam evāsīj jānāl bhraṣṭam ivāmbujam ||
قال سنجيا: إن رأس بهانوسينا—ووجهه بهيّ كالقمر—قُطع بسهمٍ ذي حدٍّ كحدّ الموسى. وحتى وهو يهوي بدا جميلًا، كزهرة لوتسٍ قُصّت من ساقها. وتكشف الآية عن جماليةٍ قاتمةٍ لحرب الملحمة: فلا البأس ولا النسب يقيان من العاقبة المحتومة في الوغى، ويُروى الموت بوضوحٍ صارم يكاد يكون طقسيًّا.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s sober war-ethic: even noble lineage and personal bonds cannot halt the consequences of adharma-driven conflict. It also shows how epic narration can describe death with controlled, almost ceremonial imagery, reminding the listener of impermanence amid martial glory.
Sañjaya reports that Bhānusena’s head is cut off by a razor-edged arrow; as it falls, it is compared to a lotus flower broken from its stalk, emphasizing both the suddenness of death and the poetic simile used to depict the scene.