Shloka 30
Aśvatthāman’s Arrow-Screen and the Confrontation with Yudhiṣṭhira (द्रौणि–युधिष्ठिर-संग्रामः)
मद्रकेषु च संसृष्टे शौचं गान्धारकेषु च,'ओ बिच्छू! जैसे मद्रनिवासियोंके पास रखी हुई धरोहर और गान्धारनिवासियोंमें शौचाचार नष्ट हो जाते हैं, जहाँ क्षत्रिय पुरोहित हो उस यजमानके यज्ञमें दिया हुआ हविष्य जैसे नष्ट हो जाता है, जैसे शूद्रोंका संस्कार करानेवाला ब्राह्मण पराभवको प्राप्त होता है, जैसे ब्रह्मद्रोही मनुष्य इस जगत्में सदा ही तिरस्कृत होते रहते हैं, जैसे मद्रनिवासियोंके साथ मित्रता करके मनुष्य पतित हो जाता है तथा जिस प्रकार मद्रनिवासीमें सौहार्दकी भावना सर्वथा नष्ट हो गयी है, उसी प्रकार तेरा यह विष भी नष्ट हो गया। मैंने अथर्ववेदके मन्त्रसे तेरे विषको शान्त कर दिया”
madrakeṣu ca saṃsṛṣṭe śaucaṃ gāndhārakeṣu ca |
قال كارنا: «يا أيها العقرب! كما أن الوديعة إذا أودِعت عند المادرا تفسد، وكما تضيع طهارة السلوك عند الغاندارا؛ وكما تفسد قرابين الهَفِس في الذبيحة إذا كان الكشترِيّ كاهنًا للراعي؛ وكما يُمنى البرهمي الذي يجري الطقوس للشودرَة بالهزيمة؛ وكما يُزدرى في هذا العالم على الدوام من يخون البرهمنة؛ وكما يسقط المرء بمصادقة المادرا، وكما أن حسن النية قد فني تمامًا عند المادرا—كذلك قد أُبطل مفعول سُمّك. لقد هدّأتُ لذعتك بمانترا من الأتهرفافيدا.»
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The passage frames moral and ritual ‘pollution’ as socially contagious: association with communities portrayed as lacking trust or purity leads to ruin, and violations of ritual propriety bring loss of merit and public contempt. In the narrative, this ethical rhetoric is used to declare that the scorpion’s poison has been neutralized.
Karna addresses a scorpion and asserts that its venom has become ineffective, stating that he has calmed it through an Atharvaveda mantra. He supports the claim with a chain of comparisons about how certain associations or improprieties lead to destruction or disgrace.