Adhyāya 36: Ghora-yuddha-varṇanam
A Clinical Description of the Intensified Engagement
निःसरन्तो व्यदृश्यन्त सूर्यात् सप्त महाग्रहा:,उस समय सूर्यमण्डलसे सात बड़े-बड़े ग्रह निकलते दिखायी दिये, उल्कापात होने लगे, दिशाओंमें आग-सी जल उठी, बिना वर्षके ही बिजलियाँ गिरने लगीं और भयानक आँधी चलने लगी
sañjaya uvāca | niḥsaranto vyadṛśyanta sūryāt sapta mahāgrahāḥ | ulkāpātāḥ prāvartanta diśaś cāgnimayīr iva | avṛṣṭyā vidyutaḥ petur bhayaṅkarāś ca mahānilāḥ ||
قال سنجيا: «كأن سبعة كواكب عظيمة خرجت من الشمس. وبدأت الشُّهُب تتساقط، واشتعلت الجهات كأنها مملوءة نارًا. وضرب البرق من غير مطر، وقامت رياحٌ عاتيةٌ مُرعبة.»
संजय उवाच
The verse uses ominous celestial and atmospheric signs to suggest that collective wrongdoing and war-fury disturb the moral and cosmic order; such portents function as warnings to restrain adharma-driven action and to recognize impending catastrophe.
Sañjaya reports extraordinary portents—planets seeming to emerge from the sun, meteor-falls, fiery horizons, lightning without rain, and violent winds—signaling an inauspicious turn in the war and foreshadowing severe destruction.