Shloka 1
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके ४६ लोक मिलाकर कुल ६७ ३ “लोक हैं) नस शा (0) उस औअन+- चतुस्त्रिंशो 5 ध्याय: दुर्योधनका शल्यको शिवके विचित्र रथका विवरण सुनाना और शिवजीद्दारा त्रिपुर-वधका उपाख्यान सुनाना एवं परशुरामजीके द्वारा कर्णको दिव्य अस्त्र मिलनेकी बात कहना दुर्योधन उवाच पितृदेवर्षिसंघेभ्यो5 भये दत्ते महात्मना । सत्कृत्य शड्करं प्राह ब्रह्मा लोकहितं वच:
duryodhana uvāca | pitṛdevarṣisaṅghebhyo bhaye datte mahātmanā | satkṛtya śaṅkaraṃ prāha brahmā lokahitaṃ vacaḥ ||
قال دوريودhana: «أيها الملك! لمّا منح الربّ شيفا العظيم النفس الأمانَ من الخوف لجماعة الأسلاف (الپِتْرِ)، والآلهة، والريشيّين المجتمعين، قام براهما—بعد أن أكرم شانكرا (Śaṅkara) الإكرام اللائق—فقال هذه الكلمات لخير العوالم—»
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
Fearlessness and welfare arise when the divine protector (Śiva) establishes security for the righteous assemblies; proper honor (satkāra) precedes beneficial counsel, showing that reverence and right speech support lokahita (the common good).
Duryodhana begins recounting a sacred episode: after Śiva grants safety to the gathered gods, ancestors, and sages, Brahmā respectfully addresses Śiva with words meant for the welfare of the worlds—setting the stage for the ensuing Śiva-centered account (including the Tripura theme in this chapter’s frame).