Shloka 48
Karṇa’s advance against the Pāṇḍava host; Arjuna’s clash with the Saṃśaptakas (कर्णस्य पाण्डवसेनाप्रवेशः—अर्जुनस्य संशप्तकसंप्रहारः)
तुष्टवुर्वाग्भिरिष्टाभिर्भयेष्वभयदं नृप । सर्वात्मानं महात्मानं येनाप्तं सर्वमात्मना,तप उग्र॑ समास्थाय नियमे परमे स्थिता: । उस समय देवताओंने दैत्योंको परास्त कर दिया था, यह हमारे सुननेमें आया है। राजन! दैत्योंके परास्त हो जानेपर तारकासुरके तीन पुत्र ताराक्ष, कमलाक्ष और विद्युन्माली उग्र तपस्याका आश्रय ले उत्तम नियमोंका पालन करने लगे नरेश्वर! जिन्होंने आत्मस्वरूपसे सबको व्याप्त कर रखा है तथा जो भयके अवसरोंपर अभय प्रदान करनेवाले हैं, उन सर्वात्मा, महात्मा भगवान् शिवकी उन देवताओंने अभीष्ट वाणीद्वारा स्तुति की
tuṣṭuvur vāgbhir iṣṭābhir bhayeṣv abhayadaṃ nṛpa | sarvātmānaṃ mahātmānaṃ yenāptaṃ sarvam ātmanā ||
قال دوريودhana: «أيها الملك، لقد سبّحوه بكلماتٍ تُرضيه، مادحين الربّ العظيم النفس، الذي هو ذاتُ الكلّ، ومانحُ الأمان عند مواطن الخوف—ذلك الذي يَسري الكونُ بأسره فيه، إذ يَعمّه بذاته.»
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
In moments of danger, refuge in the all-pervading divine protector is presented as a source of fearlessness; sincere praise and remembrance of the Lord who pervades all can steady the mind and restore courage.
Duryodhana recounts that ‘they’ (the gods, in the surrounding story) praised the great Lord—described as the universal Self and giver of fearlessness—using pleasing words, highlighting divine support and protection amid peril.