Shloka 21
विष्वक्सेन तु निर्भिन्न दृष्टवा पार्थो धनंजय: । सत्यसेनं शरैस्ती&णैर्वारयित्वा महारथ:,कुन्तीकुमार महारथी अर्जुनने श्रीकृष्णको घायल हुआ देख सत्यसेनको तीखे बाणोंसे रोककर तेज धारवाले भल्लोंसे सेनाके मध्यभागमें उस राजकुमारके कुण्डलमण्डित महान् मस्तकको धड़से काट डाला
viśvaksenaṁ tu nirbhinnaṁ dṛṣṭvā pārtho dhanañjayaḥ | satyasenaṁ śarais tīkṣṇair vārayitvā mahārathaḥ ||
قال سنجيا: لما رأى بارثا دهننجايا (أرجونا)، الفارس العظيم على العربة، فيشفكسينا وقد صُرِع، كفَّ ساتياسينا بسِهامٍ حادّة. ثم في قلب الجيش قطع رأس ذلك الأمير العظيم المزيَّن بالأقراط عن جسده بسهام «بهلّا» ذات الحدّ القاطع.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its starkest form: when war is joined, a warrior must act decisively to protect his side and neutralize immediate threats. Ethical tension remains—violence is not celebrated, but presented as a grim duty within the battlefield’s code.
Sañjaya reports that Arjuna, seeing Viśvaksena badly struck, turns his attention to Satyasena. He restrains Satyasena with sharp arrows and then kills him by cutting off his head with bhalla shafts amid the army formation.