त्रिपुरदाह-इतिहासः
Tripura-destruction exemplum and counsel to Śalya
त॑ निर्जित्य रणे राजन्नुलूकस्त्वरितो ययौ । पज्चालान् सृज्जयांश्वैव विनिघ्नन् निशितै: शरै:
tān nirjitya raṇe rājann ulūkas tvarito yayau | pāñcālān sṛñjayāṁś caiva vinighnan niśitaiḥ śaraiḥ ||
قال سنجيا: أيها الملك، بعدما قهرهم في ساحة القتال، اندفع أولوكا مسرعًا نحو البانشالا والسِرِنْجَيَة، يصرعهم بسهام حادّة ماضية.
संजय उवाच
The verse highlights how victory in war often becomes a trigger for further violence rather than restraint. Ethically, it invites reflection on the chain-reaction of harm in conflict: triumph quickly turns into renewed assault, expanding suffering among allied groups and deepening the moral burden of warfare.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Ulūka, after defeating his immediate opponents, rapidly moves toward the Pāñcāla and Sṛñjaya forces and begins cutting them down with sharp arrows.