Karṇa-parva Adhyāya 19 — Saṃśaptaka–Trigarta Assault and Aindra-astra Counter
हतेश्वरो दन्तिवर: सुकल्पित- स्त्वराभिसृष्ट: प्रतिशब्दगो बली । तमाद्रवद् द्रौणिशराहतस्त्वरन् जवेन कृत्वा प्रतिहस्तिगर्जितम्
hateśvaro dantivaraḥ sukalpitas tvarābhisṛṣṭaḥ pratiśabda-go balī | tam ādravad drauṇiśarāhatas tvaran javena kṛtvā pratihastigarjitam ||
قال سنجيا: وفي تلك اللحظة انفلت فيلٌ عظيم، مُزَيَّنٌ أتمَّ تزيينٍ وقويٌّ—وقد قُتل راكبه وسائسُه—فاندفع في عجلةٍ مذعورة يتبع صدى الضجيج. وإذ أصابته سهامُ أشڤاتّامان، أسرع يعدو نحو باندْيَياياجا، مندفعاً بأقصى سرعة إلى جهة نهيق الفيل الخصم، كأنه يجيب ذلك التحدّي في فوضى الحرب.
संजय उवाच
The verse highlights how, in war, the death of leadership and loss of guidance unleash blind force: a powerful instrument (the elephant) becomes dangerous and indiscriminate when control is removed, illustrating the ethical cost and chaos that violence generates.
A richly equipped war-elephant, whose rider/handler has been killed, breaks loose. Wounded by Aśvatthāmā’s arrows, it rushes rapidly toward the sound of an opposing elephant’s trumpet, charging as if to answer that challenge.