Karṇa-parva Adhyāya 19 — Saṃśaptaka–Trigarta Assault and Aindra-astra Counter
द्रौणिपर्जन्यमुक्तां तां बाणवृष्टिं सुदुः:सहाम् । वायव्यास्त्रेण संक्षिप्प मुदा पाण्ड्यानिलोडनुदत्,अश्वत्थामारूपी मेघद्वारा की हुई उस दुःसह बाण-वर्षाको पाण्ड्यराजरूपी वायुने वायव्यास्त्रसे छिन्न-भिन्न करके प्रसन्नतापूर्वक उड़ा दिया
drauṇiparjanyamuktāṁ tāṁ bāṇavṛṣṭiṁ suduḥsahām | vāyavyāstreṇa saṁkṣipya mudā pāṇḍyānilo 'dunutat ||
قال سنجيا: «إنَّ وابلَ السهام الذي لا يُطاق، والذي أطلقه ابنُ درونا (أَشْوَتْثَامَا) كأنه سحابةُ مطر، قد حطّمه وبدّده ملكُ البانديّا؛ فكان كريحٍ عاتيةٍ تطرده بعيدًا بسلاح فايَفْيَا (Vāyavya).»
संजय उवाच
Even in violent conflict, mastery guided by steadiness can counter overwhelming force; the verse frames ethical valor as controlled power—neutralizing harm rather than merely escalating it.
Aśvatthāman unleashes a dense, cloud-like barrage of arrows; the Pāṇḍya king responds with the Vāyavya weapon, dispersing the arrow-storm like wind scattering a raincloud.