Shloka 2
Pāṇḍya-vadha-anantaram Arjunasya Pravṛttiḥ
Arjuna’s Response and the Renewed Battle
संतापयन्तावन्योन्यं दीप्तै: शरगभस्तिभि: । लोकत्रासकरावास्तां विमार्गस्थौ ग्रहाविव,जैसे वक्र या अतिचार गतिसे चलनेवाले दो ग्रह सम्पूर्ण जगत्के लिये त्रास उत्पन्न करनेवाले हो जाते हैं, उसी प्रकार वे दोनों वीर अपनी बाणमयी प्रज्वलित किरणोंद्वारा एक- दूसरेको संताप देने लगे
saṃtāpayantāv anyonyaṃ dīptaiḥ śaragabhastibhiḥ | lokatrāsakarāv āstāṃ vimārgasthau grahāv iva ||
قال سنجيا: كان المحاربان يُحرق أحدُهما الآخر بعناقيد متلألئة من أشعة السهام الملتهبة. وككوكبين ضلّا عن مدارهما القويم—فتغدو حركتهما الشاذة سببَ رعبٍ للعالم كله—كذلك بدوا، ينشران الفزع وسلاحهما يتوهّج في قتالٍ لا يلين.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unrestrained martial fury can become a source of universal dread, using the ethical warning embedded in a cosmic simile: when powerful forces deviate from their proper course (vimārga), they disturb the world’s order and safety.
Sañjaya describes two opposing heroes locked in intense battle, striking each other with blazing volleys of arrows. Their mutual assault is compared to two planets moving abnormally, frightening the entire world.