Shloka 2
दण्डधारवधः | The Slaying of Daṇḍadhāra
संजय कहते हैं--राजन्! तदनन्तर श्रुतकर्माने समरांगणमें कुपित हो राजा चित्रसेनको पचास बाण मारे ।। अभिसारस्तु तं राजन् नवभिरन्नतपर्वभि: । श्रुतकर्माणमाहत्य सूतं विव्याध पञ्चभि:,नरेश्वर! अभिसारके राजा चित्रसेनने झुकी हुई गाँठवाले नौ बाणोंसे श्रुतकर्माको घायल करके पाँचसे उसके सारथिको भी बींध डाला
sañjaya uvāca—rājan! tadanantaraṃ śrutakarmāṇe samarāṅgaṇe kupito rājā citrasenaṃ pañcāśad-bāṇān amārayat. abhisāras tu taṃ rājan navabhir annataparvabhiḥ śrutakarmāṇam āhatya sūtaṃ vivyādha pañcabhiḥ.
قال سَنجايا: «أيها الملك، بعد ذلك وفي قلب ساحة القتال، ضرب شروتكَرما الغاضبُ الملكَ تشِترَسينا بخمسين سهمًا. غير أن أبهيسارا، أيها الملك، جرح شروتكَرما بتسعة سهامٍ ذات عُقَدٍ منحنية إلى أسفل، ثم طعن سائقه بخمسة سهام.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse implicitly warns how krodha (anger) fuels escalation: one strike invites a sharper counterstrike, and in the chaos of war even supporting figures like the charioteer become targets. It reflects the grim momentum of battle where martial duty operates under intense passion, raising ethical tension about proportionality and collateral harm.
Sanjaya reports a rapid exchange of missile warfare: Śrutakarmā, angered, shoots King Citrasena with fifty arrows. In response, Abhisāra strikes Śrutakarmā with nine specially described arrows and then pierces Śrutakarmā’s charioteer with five.