Shloka 25
दुःशासननिग्रहः—द्रोणधृष्टद्युम्नयुद्धप्रसङ्गः
Rebuke of Duḥśāsana; Context of the Droṇa–Dhṛṣṭadyumna Combat
विमुखं चैनमालोक्य माद्रीपुत्रो महारथौ | ववर्षतु: पुनर्बाणैर्यथा मेघौ महागिरिम्,उसे युद्धसे विमुख हुआ देखकर भी महारथी माद्रीकुमार नकुल-सहदेव उसके ऊपर पुनः उसी प्रकार बाणोंकी वर्षा करने लगे, जैसे दो मेघ किसी महान् पर्वतपर जलकी धारा बरसा रहे हों
vimukhaṃ cainam ālokya mādrīputro mahārathau | vavarṣatuḥ punarbāṇair yathā meghau mahāgirim ||
قال سنجيا: ولمّا رأياه قد ولّى عن القتال، أمطره الفارسان العظيمان—ابنا مادري—بوابلٍ جديدٍ من السهام، كما تصبّ سحابتان سيولَ المطر على جبلٍ شامخ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield reality that hesitation or turning away can invite intensified attack; it frames martial excellence as sustained resolve and force, expressed through the ethical lens of kṣatriya-dharma where combatants press advantage in war.
Sañjaya describes how Nakula and Sahadeva, seeing their opponent withdraw or turn away, resume a heavy barrage of arrows, compared to two clouds raining on a great mountain.