अजातशशत्रुं कौन्तेयं ज्वलन्तमिव पावकम् | मद्राणामी श्वर: शल्यो राजा राजानमावृणोत्,प्रजवलित अग्निके समान तेजस्वी अजातशशत्रु कुन्तीपुत्र राजा युधिष्ठिरका सामना मद्रदेशके स्वामी राजा शल्यने किया
sañjaya uvāca | ajātaśaśatruṃ kaunteyaṃ jvalantam iva pāvakam | madrāṇām īśvaraḥ śalyo rājā rājānam āvṛṇot ||
قال سنجيا: إن الملك شاليا، سيد المادرا، واجه الملك يودهيشثيرا—ابن كونتي، أجاتاشاترو—وكان يتوهّج كالنار المتّقدة. وفي قلب الحرب تُصوَّر هذه المواجهة لقاءً بين واجب المُلك وعزم القتال، حيث يقف الملوك وجهاً لوجه بوصفهم أدوات لعهود الولاء ومتطلبات الدارما الأوسع في ساحة المعركة.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in wartime: rulers bound by allegiance and duty must face one another directly. The imagery of fire underscores moral and martial intensity—courage and resolve are presented as necessary qualities when dharma is contested on the battlefield.
Sañjaya reports that Śalya, king of Madra, advances to confront Yudhiṣṭhira (Ajātaśatru), who is described as blazing like fire—signaling a major face-to-face clash among leading figures during the Drona Parva battle sequence.