शैनेयचरितम्
The Exploits of Śaineya/Sātyaki amid Encirclement
त्रिधाभूतेषु सैन्येषु वध्यमानेषु पाण्डवै: । अमर्षितस्ततो द्रोण: पञ्चालान् व्यधमच्छरै:,जब पाण्डवोंके द्वारा मारी जाती हुई कौरव-सेना तीन भागोंमें बँट गयी, तब द्रोणाचार्यने अत्यन्त कुपित होकर अपने बाणोंद्वारा पांचालोॉंका विनाश आरम्भ किया
tridhābhūteṣu sainyeṣu vadhyamāneṣu pāṇḍavaiḥ | amarṣitas tato droṇaḥ pañcālān vyadhamac charaiḥ ||
قال سنجيا: لما انقسم جيش الكورو—وهو يُحصد بسيوف الباندافا—إلى ثلاث فرق، لم يطق درونا ذلك، فاشتعل غضبًا وبدأ يُفني البانچالا بوابلٍ من السهام. وتبرز الآية كيف أن الكبرياء المجروح والغضب، إذا أُطلقا في الحرب، زادا العنف واتسع بهما نطاق المعاناة.
संजय उवाच
The verse implicitly warns that amarṣa (intolerant anger born of wounded pride) fuels escalation: when a force suffers setbacks, leaders may respond with harsher violence, expanding destruction beyond immediate tactical needs—an ethical caution about anger overriding restraint even within war.
As the Kaurava forces are being cut down by the Pāṇḍavas, their formation breaks into three parts. Seeing this, Droṇa becomes enraged and launches a fierce arrow-assault against the Pañcāla warriors, initiating their heavy destruction.