Shloka 26
Kṛṣṇopadeśa and Duryodhana’s Challenge
Droṇa-parva, Adhyāya 77
संजय उवाच एवमुक्क्त्वा हृषीकेशं स्वयमात्मानमात्मना | संदिदेशार्जुनो नर्दन् वासवि: केशवं प्रभुम्,संजय कहते हैं--राजन्! इन्द्रकुमार अर्जुनने गर्जना करते हुए इस प्रकार उपर्युक्त बातें कहकर सम्पूर्ण इन्द्रियोंक नियनन््ता तथा सब कुछ करनेमें समर्थ अपने आत्मस्वरूप भगवान् श्रीकृष्णको स्वयं ही मनसे सोचकर इस प्रकार आदेश दिया--
sañjaya uvāca evam uktvā hṛṣīkeśaṃ svayam ātmānam ātmanā | saṃdideśārjuno nardan vāsaviḥ keśavaṃ prabhum ||
قال سنجيا: لما قال ذلك، أطلق أرجونا—ابن إندرا—زئيرًا مدوّيًا، وثبّت قلبه على هريشيكيشا (Hrishikesha)، الرب كيشافا (Keśava)، الذات الباطنة وسيد الحواس، ثم وجّه أمره إلى ذلك الربّ السيّد القادر على إنجاز كل فعل.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid the fury of war, rightful action is strengthened when the warrior’s resolve is anchored in reverence for divine wisdom: Arjuna’s command is not mere arrogance but a duty-driven directive offered to Krishna, acknowledged as the inner Self and master of the senses.
Sanjaya narrates that after speaking his preceding words, Arjuna roars like a warrior and, mentally focusing on Krishna (Hrishikesha/Keśava), gives him an instruction—typically to act as charioteer in a decisive battlefield maneuver.