Shloka 13
Droṇānīka-praveśa: Arjuna’s respectful appeal to Droṇa and renewed advance toward Jayadratha (द्रोणानीकप्रवेशः)
गयके यज्ञमें सम्पूर्ण यूप जाम्बूनद नामक सुवर्णके बने हुए थे। उन्हें रत्नोंसे विभूषित किया गया था। वे समृद्धिशाली यूप सम्पूर्ण प्राणियोंके मनको हर लेते थे ।। सर्वकामसमृद्धं च प्रादादन्न॑ गयस्तदा । ब्राह्मणेभ्य: प्रहष्टेभ्य: सर्वभूतेभ्य एव च,राजा गयने यज्ञ करते समय हर्षसे उललसित हुए ब्राह्मणों तथा अन्य समस्त प्राणियोंको सम्पूर्ण कामनाओंसे सम्पन्न उत्तम अन्न दिया था
sarvakāmasamṛddhaṃ ca prādād annaṃ gayas tadā | brāhmaṇebhyaḥ prahṛṣṭebhyaḥ sarvabhūtebhya eva ca ||
قال نارادا: في ذلك الحين، كان الملك غايا، وهو يقيم يَجْنَه (القربان)، يهبُ بفرحٍ طعامًا نفيسًا مكتملَ كلِّ ما تُشتهى به الرغبات، للبراهمة المسرورين، بل ولجميع الكائنات الحيّة أيضًا.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches dāna-dharma: righteous kingship is shown by providing sustenance and welfare to Brāhmaṇas and to all beings, making generosity inclusive rather than selective.
Nārada recounts King Gaya’s sacrificial rite, emphasizing that during the yajña he distributed abundant, wish-fulfilling food to the rejoicing Brāhmaṇas and to all creatures, portraying the sacrifice as an occasion of universal nourishment.