Shloka 7
Adhyāya 64 — Omens, Conch Signals, and Arjuna’s Assault on the Elephant Division
मोदकान् पूरिकापूपान् स्वादपूर्णाश्व॒ शष्कुली: । करम्भान् पृथुमृद्वीका अन्नानि सुकृतानि च,लड्डू, पूरी, पुए, स्वादिष्ट कचौड़ी, करम्भ, मोटे मुनक्के, तैयार अन्न, मैरेयक, अपूप, रागखाण्डव, पानक, शुद्ध एवं सुन्दर ढंगसे बने हुए मधुर और सुगन्धित भोज्य पदार्थ, घी, मधु, दूध, जल, दही, सरस वस्तुएँ तथा सुस्वादु फल, मूल वहाँ ब्राह्मणगलोग भोजन करते थे
modakān pūrikāpūpān svādapūrṇāś ca śaṣkulīḥ | karambhān pṛthumṛdvīkā annāni sukṛtāni ca ||
قال نارادا: «كان هناك مودَكا، وبُورِي، وبُوبَا (كعكات حلوة)، وشَشْكُولِي—مأكولات خفيفة غنية بالنكهة؛ وكذلك كَرَمْبَها، وأرزٌّ مفلطح، وزبيب، وأطعمة أخرى مُحكَمة الصنع.»
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharmic hospitality: food offered with care, purity, and abundance becomes an ethical act—honoring worthy recipients and sustaining sacred learning and social order.
Nārada describes a setting where many kinds of well-prepared delicacies are available and consumed, painting a vivid picture of plentiful, refined provisions as part of a larger account.