Shloka 8
Night Vigil and Kṛṣṇa’s Instructions to Dāruka (निशि प्रजागरः—दारुकानुशासनम्)
सहस्र॑ वामनान् कुब्जान् नक्रानू मकरकच्छपान् । सौवर्णान् विहितान् दृष्टवा ततो5स्मयत वै तदा,उनमें सहसौरों नाटे-कुबड़े ग्राह, मगर और कछुए रहते थे, जिनके शरीर सुवर्णके बने हुए थे। उन्हें देखकर राजाको उन दिनों बड़ा विस्मय होता था
sahasraṁ vāmanān kubjān nakrānū makar-kacchapān | sauvarṇān vihitān dṛṣṭvā tato ’smayata vai tadā ||
قال نارَدَة: «وكان هناك آلافٌ من المخلوقات المائية القَزَمة المُحدَّبة—النَّكْرَة (التماسيح)، والمَكَرَة، والسلاحف—مصوغةً كلُّها من ذهب. فلما رآها الملك امتلأ دهشةً في ذلك الحين.»
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how dazzling displays of wealth and craftsmanship can captivate and unsettle the mind; ethically, it suggests the need for discernment so that amazement at opulence does not eclipse steadiness, values, or right judgment.
Nārada describes a scene containing thousands of aquatic creatures—crocodiles, makaras, and turtles—made of gold; upon seeing this extraordinary sight, the king becomes greatly astonished.