Shloka 22
Omens and Consolation after Loss; Reaffirmation of the Saindhava Punishment Vow (उत्पात-दर्शनम्, आश्वासन-वाक्यानि, प्रतिज्ञा-स्थैर्यम्)
सा पूर्व कौशिकीं पुण्यां जगाम नियमैधिता । तत्र वायुजलाहारा चचार नियमं पुन:,इस प्रकार नन्दानदीमें नियमोंके पालनपूर्वक रहकर वह निष्पाप हो गयी। तदनन्तर व्रत-नियमोंसे सम्पन्न हो मृत्यु पहले पुण्यमयी कौशिकीनदीके तटपर गयी और वहाँ वायु तथा जलका आहार करती हुई पुन: कठोर नियमोंका पालन करने लगी
sā pūrvaṃ kauśikīṃ puṇyāṃ jagāma niyamaiḥ dhitā | tatra vāyu-jalāhārā cacāra niyamaṃ punaḥ ||
وبعد أن اشتدّت طويلاً بالمراقبات المنضبطة والعهود الزاهدة، مضت أولاً إلى نهر كوشيكي (Kauśikī) المقدّس. وهناك، إذ كانت تقتات بالهواء والماء وحدهما، عادت فتعهّدت بنذور صارمة—ماضيةً في زهدها وضبطها للنفس سبيلاً إلى التطهير وثبات الخُلُق.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights niyama (disciplined observance) and tapas (austerity) as ethical tools for inner purification and steadiness—showing that sustained self-restraint, not mere intention, is portrayed as transformative.
Nārada describes a woman who, having already become strengthened by vows, goes to the sacred Kauśikī river and continues her austerities there, living on only air and water while observing strict disciplines again.