Shloka 12
Jayadrathasya varaprāptiḥ (जयद्रथस्य वरप्राप्तिः) — Jayadratha’s boon and the restraint of the Pāṇḍava advance
भरतश्रेष्ठ] तब पुरुषप्रवर सुभद्राकुमार अभिमन्युने शंख बजाकर पुनः शीघ्र ही भारतीय सेनापर धावा किया ।। स कक्षेडग्निरिवोत्सृष्टो निर्दहंस्तरसा रिपून् | मध्ये भारतसैन्यानामार्जुनि: पर्यवर्तत,सूखे जंगलमें छोड़ी हुई आगके समान वेगसे शत्रुओंको दग्ध करता हुआ अभिमन्यु कौरव-सेनाके बीचमें विचरने लगा
sañjaya uvāca |
sa kakṣed agnir ivotsṛṣṭo nirdahaṁs tarasā ripūn |
madhye bhāratasainyānām ārjuniḥ paryavartata ||
قال سنجيا: «يا خيرَ آلِ بهاراتا، إن أبهيمانيو ابنَ سوبهدرا—وهو من أكرم الرجال—نفخ في صَدَفته ثم عاود مسرعًا الهجوم على جيش البهاراتا. وكالنار تُطلَق في غيضةٍ يابسة، أخذ ابنُ أرجونا يجول في قلب صفوف البهاراتا، مُحرقًا الأعداء بعنفٍ لا يُقاوَم.»
संजय उवाच