Droṇa-parva Adhyāya 37: Sañjaya’s Account of Abhimanyu’s Precision Disruption of a Chariot Contingent
तथान्यैर्निशितैर्बाणै: सुषेणं दीर्घलोचनम् । कुण्डभेदिं च संक्रुद्धस्त्रिभिस्त्रीनवधीद् बली,फिर बलवान् अभिमन्युने अत्यन्त कुपित होकर दूसरे तीन पैने बाणोंद्वारा सुषेण, दीर्घलोचन तथा कुण्डभेदी--इन तीन वीरोंको घायल कर दिया
tathānyair niśitair bāṇaiḥ suṣeṇaṃ dīrghalocanam | kuṇḍabhediṃ ca saṃkruddhas tribhis trīn avadhīd balī ||
قال سنجيا: ثم إنَّ أبهيمانيو، وقد اشتدَّ غضبه، أصاب بسهامٍ أخرى حادّة سوشينا وديرغهَلوچَنَة وكُندَبهيدِن—ثلاثةَ محاربين—فجرح كلَّ واحدٍ منهم بسهمٍ على حدة.
संजय उवाच
The verse highlights how anger (saṃkruddhaḥ) intensifies the momentum of violence in war: martial prowess becomes more destructive when driven by wrath, reminding readers that inner states shape ethical outcomes even within kṣatriya duty.
Sañjaya reports that Abhimanyu, enraged, uses three sharp arrows to strike three opposing warriors—Suṣeṇa, Dīrghalocana, and Kuṇḍabhedin—injuring/bringing them down in quick succession.