Shloka 18
द्रोणपर्व — अध्याय २७: सुशर्माह्वानम्, अर्जुनस्य प्रतिनिवर्तनम्, भगदत्तेन गजप्रहारः
पाण्डुनन्दन अर्जुन एक बार दुविधामें पड़कर चंचल हो गये थे, तथापि नरश्रेष्ठ संशप्तक वीरोंके वधका निश्चय करके उन्होंने उस दुविधाको मिथ्या कर दिया था ।। ततः शतसहस््राणि शराणां नतपर्वणाम् | असृजन्नर्जुने राजन् संशप्तकमहारथा:,राजन्! तदनन्तर संशप्तक महारथियोंने अर्जुनपर झुकी हुई गाँठवाले एक लाख बाणोंकी वर्षा की
tataḥ śatasahasrāṇi śarāṇāṃ nataparvaṇām | asṛjann arjune rājan saṃśaptaka-mahārathāḥ ||
قال سنجيا: ثم، أيها الملك، إنّ محاربي السَّمشبتكة—وهم من عِظام فرسان المركبات—أطلقوا على أرجونا مئة ألف سهمٍ، معقوفة المفاصل إلى أسفل، كأنها وابل لا ينقطع. وإن كان أرجونا قد اضطرب من قبلُ في حيرة، فقد أبطل تلك الحيرة بعزمٍ جازم على إفناء السَّمشبتكة؛ وها هم الآن يجيبون عزمه بقوة طاغية في ساحة القتال.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness in kṣatriya-dharma: even if doubt arises, one must return to clarity of purpose and act with disciplined resolve. It also shows how vows and fixed intentions (like those of the Saṃśaptakas) intensify the moral and strategic pressure of war.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that the Saṃśaptaka elite chariot-warriors unleash an enormous volley—‘a hundred thousand’ arrows—upon Arjuna, escalating the duel-like confrontation that centers on their sworn hostility toward him.