द्रोणपर्व — अध्याय २७: सुशर्माह्वानम्, अर्जुनस्य प्रतिनिवर्तनम्, भगदत्तेन गजप्रहारः
स संनिवृत्त: सहसा कपिप्रवरकेतन: । एको रथसहस्राणि निहन्तुं वासवी रणे,श्रेष्ठ वानरचिह्से सुशोभित ध्वजावाले इन्द्रकुमार अर्जुन उपर्युक्त बात सोचकर सहसा लौट पड़े। वे रणक्षेत्रमें अकेले ही हजारों रथियोंका संहार करनेको उद्यत थे
sa saṁnivṛttaḥ sahasā kapipravaraketanaḥ | eko rathasahasrāṇi nihantuṁ vāsavī raṇe ||
قال سَنجايا: «إن أرجونا، الذي يحمل لواؤه شعارَ سيّد القِرَدة (هَنومان)، ارتدّ في الحال. وكان وحده في ساحة القتال عازماً على إسقاط آلاف المقاتلين على العربات، بقوةٍ ضارية كقوة إندرا حين يُقبَل واجب الحرب بلا تردّد.»
संजय उवाच
The verse highlights the warrior’s acceptance of duty (kṣatriya-dharma): when the moment demands action, hesitation is set aside and resolve is embraced, even against overwhelming numbers.
Sañjaya describes Arjuna suddenly turning back and preparing to fight alone, determined to destroy vast numbers of enemy chariot-warriors, marked by the Hanumān emblem on his banner and empowered with Indra-like ferocity.