Bhagadatta’s Advance, the Saṃśaptaka Challenge, and Arjuna’s Counterstrike (द्रोणपर्व, अध्याय २६)
तमापतत्तं नागेन्द्रमम्बुदप्रतिमस्वनम् । कुम्भान्तरे भीमसेनो नाराचैरार्दयद् भूशम्,वह गजराज मेघके समान गर्जना करनेवाला था। उसे अपनी ओर आते देख भीमसेनने उसके कुम्भस्थलमें नाराचोंद्वारा बड़ी चोट पहुँचायी
tam āpatattaṃ nāgendram ambuda-pratima-svanam | kumbhāntare bhīmaseno nārācair ārdayad bhṛśam ||
قال سنجيا: لما رأى بهيماسينا فيلًا جبارًا يندفع نحوه، وزمجرته كدويّ سحابة رعد، أمطره بسهام «ناراجا» فأوجعه إيلامًا شديدًا في الموضع بين صدغيه. وفي ضرورة الميدان القاسية، يلاقي المحارب القوة الطاغية بقوة حاسمة، ليوقف الاندفاع القاتل ويحمي جانبه.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya conduct in war: when confronted by a lethal, charging force, a warrior must respond swiftly and effectively. Ethical restraint in battle is balanced with the duty to protect one’s army and prevent greater harm.
Sañjaya narrates that a mighty elephant, roaring like a thundercloud, charges forward. Bhīma counters by shooting heavy nārāca arrows into the elephant’s temple region, striking it hard to stop or weaken the assault.