द्रोणवध-प्रश्नः
Droṇa’s Fall: Dhṛtarāṣṭra’s Inquiry
कृष्णास्तु मेघसंकाशा अवहनुत्तमौजसम् | दुर्धर्षायाभिसंधाय क्रुद्धं युद्धाय भारत,भरतनन्दन! दुर्धर्ष युद्धका संकल्प लेकर क्रोधमें भरे हुए उत्तमौजाको मेघके समान श्यामवर्णवाले घोड़े युद्धस्थलकी ओर ले जा रहे थे
sañjaya uvāca | kṛṣṇāstu meghasaṅkāśā avahan uttamaujasaṃ | durdharṣāyābhisaṃdhāya kruddhaṃ yuddhāya bhārata bharatanandana ||
قال سنجيا: إن الخيولَ السوداء كالسحاب حملت أُتَّمَأوجَس إلى الأمام. وقد عقد العزم على قصد العدوّ العسير المنال، وامتلأ غضبًا للقتال، فحملته إلى ساحة الحرب—يا بهاراتا، يا بهجةَ آلِ بهاراتا.
संजय उवाच
The verse highlights how determination (abhisaṃdhāya) coupled with anger (kruddha) drives action in war; ethically, it points to the danger of wrath intensifying violence, even when a warrior acts under the pressures of kṣatriya duty.
Sañjaya describes Uttamaujas being carried into battle by dark, cloud-like horses, as he fixes his intent on a formidable opponent and advances in a wrathful fighting mood.