Shloka 55
द्रोणवध-प्रश्नः
Droṇa’s Fall: Dhṛtarāṣṭra’s Inquiry
हरय: कालकाश्षित्राश्चित्रमाल्यविभूषिता: । सुधन्वानं नरव्यात्रं पाउचाल्यं समुदावहन्,काले मस्तकवाले, विचित्र वर्ण तथा विचित्र मालाओंसे विभूषित घोड़े पांचालदेशीय पुरुषसिंह सुधन््वाको लेकर रणभूमिमें उपस्थित हुए
sañjaya uvāca |
harayaḥ kālakāś citramālyavibhūṣitāḥ |
sudhanvānaṃ naravyāghraṃ pāñcālyaṃ samudāvahan ||
قال سنجيا: خيولٌ داكنة اللون، سوداء الرؤوس، مزدانة بأكاليل متعددة الألوان، جاءت بسودهَنڤان—بطل البانچالا، نمرًا بين الرجال—إلى ساحة القتال.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid outward splendor and the pageantry of war, the verse points to the warrior’s forward movement into action—suggesting the gravity of kṣatriya responsibility and the inevitability of confronting consequences on the battlefield.
Sañjaya describes Sudhanvan, a Panchāla hero, being brought onto the battlefield by dark-colored horses decorated with colorful garlands—an image of a combatant being conveyed into the thick of war.