Shloka 44
द्रोणवध-प्रश्नः
Droṇa’s Fall: Dhṛtarāṣṭra’s Inquiry
शरव्रातैर्विंधुन्वन्त: शत्रून् विततकार्मुका: । समानमृत्यवो भूत्वा धृष्टद्युम्न॑ समन्वयु:,इनके सिवा छ: हजार काम्बोजदेशीय प्रभद्रक नामवाले योद्धा हथियार उठाये, भाँति-भाँतिके श्रेष्ठ घोड़ोंसे जुते हुए सुनहरे रंगके रथ और ध्वजासे सम्पन्न हो धनुष फैलाये अपने बाणसमूहोंद्वारा शत्रुओंको भयसे कम्पित करते हुए सब समानरूपसे मृत्युको स्वीकार करनेके लिये उद्यत हो धृष्टद्युम्नके पीछे- पीछे जा रहे थे
śaravrātair vindhunvantaḥ śatrūn vitatakārmukāḥ | samānamṛtyavo bhūtvā dhṛṣṭadyumnam samanvayuḥ ||
قال سنجيا: وقد شدّوا أقواسهم شدًّا تامًّا، فزلزلوا العدو وأفزعوه بوابلٍ من السهام. وإذ تساووا في العزم على لقاء الموت دون ارتداد، تقدّموا في صفٍّ متراصٍّ يتبعون دْهْرِشْتَديومْنَ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior ethic of steadfastness: combatants, fully prepared and united in resolve, accept the possibility of death as the price of duty and allegiance to their leader. It frames courage and commitment as moral qualities even within the harsh reality of war.
Sañjaya describes a group of warriors with strung bows advancing behind Dhṛṣṭadyumna, unleashing dense arrow-volley that makes the opposing side tremble. The emphasis is on coordinated advance, intimidation through missile fire, and collective readiness to die.