Shloka 4
द्रोणविक्रमदर्शनम् / The Display of Droṇa’s Onslaught and the Debate on Pāṇḍava Regrouping
यह देख सत्यपराक्रमी शूरवीर सत्यजित् युधिष्ठिरकी रक्षाके लिये द्रोणाचार्यपर टूट पड़ा ३ ।। तत आचार्यपाज्चाल्यौ युयुधाते महाबलौ । विक्षोभयन्तौ तत् सैन्यमिन्द्रवैरोचनाविव,फिर तो आचार्य और पांचालराजकुमार दोनों महाबली वीर इन्द्र और बलिकी भाँति उस सेनाको बिश्षुब्ध करते हुए आपसमें जूझने लगे
tad dṛṣṭvā satya-parākramaḥ śūra-vīraḥ satyajit yudhiṣṭhirasya rakṣāyai droṇācāryeṇa saha samabhidudrāva | tata ācārya-pāñcālyau yuyudhāte mahā-balau | vikṣobhayantau tat sainyam indra-vairocanāv iva ||
فلما رأى ذلك البطل ساتياجيت، المشهور ببأسٍ صادق، اندفع على دروناآتشاريّا ليحمي يودهيشثيرا. ثم اشتبك المعلّم الجليل وأمير بانشالا—وكلاهما شديد القوة—في قتالٍ ضارٍ، يزلزلان الجيش من حولهما كما يتقاتل إندرا وفيروتشانا.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma as protective duty: valor is ethically directed toward guarding a rightful leader (Yudhiṣṭhira). Even amid violent conflict, the narrative frames heroism as service and protection rather than aggression for its own sake.
Satyajit charges at Droṇa to shield Yudhiṣṭhira. Immediately after, Droṇa and the Pāñcāla prince clash powerfully, their duel disturbing and scattering the surrounding troops, compared to a mythic confrontation between Indra and Virocana.