Shloka 158
यज्ञावाप्तिब्रद्विणस्येह नित्यं घोरे युद्धे क्षत्रियाणां यशश्नव । शेषौ वर्णों काममिष्टं लभेते पुत्रान् पौत्रान् नित्यमिष्टांस्तथैव,इसको प्रतिदिन पढ़ने और सुननेसे ब्राह्मणको यज्ञका फल प्राप्त होता है, क्षत्रियोंको घोर युद्धमें सुयशकी प्राप्ति होती है, शेष दो वर्णके लोगोंको भी पुत्र, पौत्र आदि अभीष्ट एवं प्रिय वस्तुएँ उपलब्ध होती हैं
sañjaya uvāca | yajñāvāptir brāhmaṇasyaiha nityaṁ ghore yuddhe kṣatriyāṇāṁ yaśaḥ-snavaḥ | śeṣau varṇau kāmam iṣṭaṁ labhete putrān pautrān nityam iṣṭāṁs tathaiva ||
قال سانجيا: «بالمواظبة على تلاوة هذا وسماعه في هذا العالم ينالُ البراهمن ثمرةَ اليَجْنَا (القربان)، وينالُ الكشاتريا في خضمّ الحرب المروّعة مجدًا ذائعًا. وكذلك ينالُ النظامان الآخران ما يشتهيان: أبناءً وأحفادًا، وسائر البركات المحبوبة المرجوّة.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse is a phalaśruti: it teaches that faithful daily recitation and listening to this narrative is itself a dharmic act that yields fitting results for different social roles—sacrificial merit for brāhmaṇas, fame aligned with kṣatriya duty in battle, and desired household prosperity (sons, grandsons, cherished aims) for the remaining orders.
Sañjaya concludes a section by stating the spiritual and worldly benefits of hearing/reciting it. Rather than advancing battlefield action, the verse functions as a closing benediction that frames the preceding account as ethically potent and merit-producing.