Shloka 1
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके २६ लोक मिलाकर कुल १०२३ श्लोक हैं।) #द-3८5>> | मर । >> द्र्याधिकद्विशततमो< ध्याय: व्यासजीका अर्जुनसे भगवान् शिवकी महिमा बताना तथा द्रोणपर्वके पाठ और श्रवणका फल धृतराष्ट उवाच तस्मिन्नतिरथे द्रोणे निहते पार्षतेन वै मामका: पाण्डवाश्वैव किमकुर्वन्नत: परम्,धृतराष्ट्रने पूछा--संजय! धृष्टद्युम्नके द्वारा अतिरथी वीर द्रोणाचार्यके मारे जानेपर मेरे और पाण्डुके पुत्रोंने आगे कौन-सा कार्य किया?
dhṛtarāṣṭra uvāca | tasminn atirathe droṇe nihate pārṣatena vai | māmakāḥ pāṇḍavāś caiva kim akurvann ataḥ param ||
قال دِهرتَراشترا (Dhṛtarāṣṭra): «لما قُتل درونا—وهو من عِظام فرسان المركبات—على يد بارشاتا (Dhṛṣṭadyumna)، ماذا صنع أبنائي وأبناء باندو بعد ذلك؟»
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the fall of a single pivotal leader (Droṇa) reshapes collective duty and strategy in war, and it frames Dhṛtarāṣṭra’s anxious attachment to “my sons” versus the opposing side—an ethical lens on partiality and the consequences of adharma-driven conflict.
After Droṇa has been killed by Dhṛṣṭadyumna, Dhṛtarāṣṭra asks Sañjaya to narrate the immediate next actions taken by both armies—his Kauravas and the Pāṇḍavas—signaling a turning point in the battle’s momentum.