वेगं चक्रे महाबाहुर्भीमसेनरथं प्रति । महामना पाण्डुपुत्रने उसे गहरी चोट पहुँचायी थी। अतः महाबाहु अभश्वत्थामाने भीमसेनके रथपर ही बड़े वेगसे आक्रमण किया ।। ९९ $ ।। तत आकर्णपूर्णानां शराणां तिग्मतेजसाम्
sañjaya uvāca | vegaṃ cakre mahābāhur bhīmasenarathaṃ prati |
قال سنجيا: جمع المحاربُ عظيمُ الساعدين سرعته، ثم اندفع بهجومٍ خاطفٍ مباشرةً نحو عربة بهيماسينا. وفي لهيب القتال—مدفوعًا بروح الثأر وبـ«دارما» الكشترية—كان تقدّمه العنيف علامةَ عزمٍ على توجيه ضربةٍ حاسمة إلى عدوٍّ رئيس، لا على التراجع أو التردد.
संजय उवाच
The verse highlights the kshatriya ethos in war: when challenged or injured, a warrior is expected to respond with resolve and directness, channeling anger into disciplined action rather than fear or indecision.
Sanjaya reports that a mighty warrior suddenly accelerates and charges toward Bhima’s chariot, indicating a focused attempt to engage Bhima in close combat and turn the tide through a decisive strike.