Shloka 34
किरन् शरसहस्राणि तत्र तत्र प्रयाम्पहम् । द्रोणाचार्य जहाँ-जहाँ पाण्डव-सेनाको खदेड़ते थे, वहीं-वहीं मैं जा पहुँचता और सहस्रों बाणोंकी वर्षा करके उनके छक्के छुड़ा देता था ।। ३३ $ ।। स त्वमेवंविध॑ कृत्वा कर्म चाण्डालवत् स्वयम्
kiran śara-sahasrāṇi tatra tatra prayāmy aham | droṇācārya jahā-jahā pāṇḍava-senāṃ khadedayate sma, vahīṃ-vahīṃ aham upāgaccham, sahasraśo bāṇān varṣayitvā tasya balaṃ nirbalīkṛtavān | sa tvam evaṃvidhaṃ kṛtvā karma cāṇḍālavat svayam ||
قال دْهريشْتاديومنا: «كنتُ أُطلق آلاف السهام مُتناثرة، وأندفع إلى كل موضعٍ في الميدان يتهدّده الخطر. وحيثما كان دروṇa يطرد جيش الباندڤا إلى الوراء، كنتُ أبلغ ذلك الموضع، فأُغرقه بوابلٍ من السهام فأكسر اندفاعه وأُضعف بأسه. ومع ذلك فأنت، بعد أن فعلتَ مثل هذا، قد ارتكبتَ بنفسك فعلاً دنيئاً كفعل منبوذٍ خارج الطبقات.»
धृष्टह्युम्न उवाच
Educational Q&A
Even in war, valor and tactical success are not the only measures of right conduct; actions that violate accepted warrior ethics are condemned as ignoble (cāṇḍālavat), implying that ends do not justify dishonorable means.
Dhṛṣṭadyumna describes repeatedly rushing to the points where Droṇa was pushing back the Pāṇḍava forces and countering him with dense arrow-showers, then turns to rebuke an opponent for committing a base, unethical act despite being capable of better conduct.