Shloka 31
प्रतापी भरद्वाजनन्दनने पुनः पूर्ववत् कुपित होकर एक भल््लके द्वारा वसुदानका मस्तक धड़से अलग कर दिया ।। पुन: पठ्चशतान् मत्स्यान् षघट्सहस्रांश्ष संजयान् । हस्तिनामयुतं हत्वा जघानाश्वायुतं पुन:,इसके बाद मत्स्यदेशके पचास योद्धाओंका, सृंजयवंशके छः: हजार सैनिकोंका तथा दस हजार हाथियोंका संहार करके उन्होंने पुन: दस हजार घुड़सवारोंकी सेनाका सफाया कर दिया
sañjaya uvāca | pratāpī bhāradvājanandanaḥ punaḥ pūrvavat kupito bhūtvā ekena bhallakena vasudānasya mastakaṃ dharāt pṛthak cakāra | punaḥ pañcaśatān matsyān ṣaṭsahasrāṇi sṛñjayān | hastinām ayutaṃ hatvā jaghānāśvāyutaṃ punaḥ ||
قال سانجيا: إن ابن بهاردفاجا الباسل، وقد عاد فغضب كما من قبل، فصل رأس فاسودانا عن جسده بسهمٍ «بهلّا» واحد. ثم قتل خمسمائة من محاربي الماتسيا، وستة آلاف من رجال السِّرِنْجَيا، وعشرة آلاف فيل؛ وعاد فأفنى عشرة آلاف من الفرسان.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger on the battlefield amplifies destruction: martial excellence (kṣatriya prowess) is shown, yet the narrative simultaneously foregrounds the moral weight and tragic scale of war, inviting reflection on duty versus the cost of violence.
Sanjaya reports that Droṇa, enraged, beheads the warrior Vasudāna with a single bhallaka arrow, then continues a devastating rampage, killing large numbers among the Matsyas and Sṛñjayas and annihilating masses of elephants and horsemen.