त्वयि वेदास्तथास्त्राणि त्वयि बुद्धिपराक्रमौ । धर्मस्त्वयि महाबाहो दया भूतेषु चानध,“महाबाहु निष्पाप अर्जुन! तुममें वेद तथा अस्त्रोंका ज्ञान है। तुममें बुद्धि और पराक्रम है तथा तुममें धर्म एवं सम्पूर्ण भूतोंके प्रति दया है
tvayi vedās tathāstrāṇi tvayi buddhī-parākramau | dharmas tvayi mahābāho dayā bhūteṣu cānagha ||
قال سانجيا: «فيك تقيم الفيدا وعلومُ السلاح؛ وفيك تسكن الفطنةُ الصافية والبأسُ البطولي. وفيك، يا عظيمَ الذراعين، يثبت الدارما، وكذلك الرحمةُ بجميع الكائنات الحيّة، يا منزَّهًا عن الإثم».
संजय उवाच
The verse presents an ethical ideal for a warrior: mastery of sacred knowledge (Vedas) and martial skill (astras) must be joined with discernment (buddhi), courage (parākrama), righteousness (dharma), and compassion (dayā) toward all beings—power guided by moral restraint.
Sañjaya, narrating events to Dhṛtarāṣṭra, extols Arjuna’s qualities. The praise frames Arjuna not merely as a formidable fighter but as a principled and compassionate hero, reinforcing his moral stature amid the violence of the Drona Parva battles.