Shloka 5
तयो: सुतुमुलं युद्ध बभूव निशि रक्षसो: । अलायुधस्य चैवोग्रं हैडिम्बेश्वापि भारत,भरतनन्दन! उस रात्रिके समय अलायुध और हिडिम्बाकुमार घटोत्कच दोनों राक्षसोंमें अत्यन्त भयंकर एवं घमासान युद्ध होने लगा
tayoḥ sutumulaṃ yuddhaṃ babhūva niśi rakṣasoḥ | alāyudhasya caivograṃ haiḍimbeśvāpi bhārata bharatanandana ||
قال سنجيا: في الليل اندلعت بين هذين الراكشسا معركةٌ عاصفةٌ شديدة الاضطرام. يا بهاراتا، يا بهجةَ آلِ بهاراتا، لقد غدا القتال بين آلايودها وابن هيديمبا (غاطوتكاتشا) أشدَّ فظاعةً، فزاد رعبَ الليل وثِقَلَ العبء الأخلاقي لعنف الحرب.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how war escalates into uncontrollable ferocity, especially in night combat, reminding the listener that violence—however valorized—carries a grave ethical and emotional burden.
Sanjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, during the night, a terrifying duel breaks out between two rākṣasa warriors—Alāyudha and Ghaṭotkaca (Hiḍimbā’s son)—and the fighting becomes intensely fierce.