Nārāyaṇāstra-utpātaḥ — Aśvatthāman’s Rallying Roar after Droṇa’s Fall (द्रोणपर्व, अध्याय १६७)
इस प्रकार श्रीमह्माभारत द्रोणपर्वके अन्तर्गत घटोत्कचवधपर्वमें रात्रियुद्धके प्रसंगमें संकुलयुद्धविषयक एक सौ चौंसठवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ १६४ ॥/ अपन क्रात _ रस: पज्चषष्ट्याधिकशततमोड< ध्याय: दोनों सेनाओंका युद्ध और कृतवर्माद्वारा युधिष्ठिरकी पराजय संजय उवाच वर्तमाने तदा रौद्रे रात्रियुद्धे विशाम्पते । सर्वभूतक्षयकरे धर्मपुत्रो युधिष्ठिर:,संजय कहते हैं--प्रजानाथ! जब सम्पूर्ण भूतोंका विनाश करनेवाला वह भयंकर रात्रियुद्ध आरम्भ हुआ, उस समय धर्मपुत्र युधिष्ठिरने पाण्डवों, पांचालों और सोमकोंसे कहा --दौड़ो, द्रोणाचार्यपर ही उन्हें मार डालनेकी इच्छासे आक्रमण करो”
sañjaya uvāca | vartamāne tadā raudre rātriyuddhe viśāmpate | sarvabhūtakṣayakare dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ |
قال سنجيا: «يا سيّد الرجال، لما كانت تلك المعركة الليلية الرهيبة—التي تجلب الهلاك على جميع الكائنات—دائرةً، تقدّم يودهيشثِرا ابنُ الدارما (ليعمل ويأمر).»
संजय उवाच
Even the epitome of righteousness (Dharmaputra Yudhiṣṭhira) must act decisively amid chaos; the verse frames war as inherently ruinous (sarvabhūtakṣayakara), sharpening the ethical tension between duty and the catastrophic cost of violence.
Sanjaya reports to the king that the fierce night-fighting has begun; at this moment Yudhiṣṭhira comes into focus as the leader about to issue commands and respond to the unfolding crisis of the nocturnal battle.