Shloka 193
द्रोणपर्व — अध्याय १६२: प्रातःसंध्यायां युद्धप्रवृत्तिः तथा रजोमेघे संमूढता
स्थिरीभूताश्न युद्ध्यध्वं दर्शयन्तो5स्त्रलाघवम् । तदनन्तर गौतमीनन्दन अभश्वत्थामाने केकयोंसहित पांचालोंसे कहा--“महारथियो! अब सब लोग मिलकर मेरे शरीरपर प्रहार करो और अपनी अस्त्र-संचालनकी फुर्ती दिखाते हुए सुस्थिर होकर युद्ध करो”
sañjaya uvāca | sthirībhūtāś ca yuddhyadhvaṃ darśayanto 'stralāghavam | tad-anantaraṃ gautamī-nandanaḥ aśvatthāmānaṃ kekaya-sahitaṃ pāñcālān uvāca— “mahārathiyaḥ! adya sarve militvā mama śarīre prahāraṃ kuruta, astrasañcālana-furtim darśayantaḥ su-sthirāḥ san yuddhyata” |
قال سنجيا: «اثبتوا وقاتلوا، مُظهِرين خفّتكم في تداول السلاح.» ثم خاطب أشفَتثامان، ابن غوتَمي، البانشالا مع الكيكايا قائلاً: «يا معشر المَهارَثيين، الآن اجتمعوا كلكم واضربوا جسدي نفسه. أظهروا سرعة إحكامكم للسلاح، وقاتلوا بعزمٍ ثابت.»
संजय उवाच