Shloka 126
द्रोणपर्व — अध्याय १६२: प्रातःसंध्यायां युद्धप्रवृत्तिः तथा रजोमेघे संमूढता
पाण्डवेयैश्न संग्रामे त्वत्प्रियार्थमरिंदम । शत्रुदमन! मैं शत्रुओंके साथ युद्ध करूँगा और उनके प्रधान-प्रधान वीरोंपर विजय पाऊँगा। संग्रामभूमिमें तुम्हारा प्रिय करनेके लिये मैं पांचालों, सोमकों, केकयों तथा पाण्डवोंके साथ भी युद्ध करूँगा
pāṇḍaveyaiś na saṅgrāme tvatpriyārtham ariṃdama | śatrudamana! mayā śatrūṇāṃ saha yuddhaṃ kariṣye teṣāṃ pradhāna-pradhāna-vīrān api ca vijayiṣye | saṅgrāmabhūmau tava priyaṃ kartum ahaṃ pāñcālān somakān kekayān tathā pāṇḍavān api saha yotsye |
قال سنجيا: «يا قاهرَ الأعداء، من أجل ما هو عزيزٌ عليك سأقاتل في هذه المعركة. سأحارب الخصوم وأغلب حتى أبطالهم الأوائل. وفي ميدان القتال، تحقيقًا لما يرضيك، سأقاتل حتى البانچالا والسوماكا والكيكايا والباندافا.»
संजय उवाच